مرکز خرید و فروش فایل های قابل دانلود

بهترین و بزرگترین مرکز خرید و فروش فایل
سبد خرید
shopping
مبلغ قابل پرداخت: 0 ریال
پرداخت

American Philosophy Narrativity, Modernity, and Tragedy: How Pragmatism Educates Humanityروايتگري، مدرنيته و تراژدي: پراگماتيسم چگونه انسانيت را تعليم مي‌دهد

American Philosophy Narrativity, Modernity, and Tragedy: How Pragmatism Educates Humanityروايتگري، مدرنيته و تراژدي:  پراگماتيسم چگونه انسانيت را تعليم مي‌دهد
افزودن به سبد خرید
ارسال کننده: shafagh
تاریخ ارسال: شنبه، 29 خرداد ماه، 1395
بازدید: 55
قیمت : 40,000 ریال
حجم فایل : 104.00 Kb
تعداد صفحات : 18 صفحه
پورسانت بازاریابی : 10%

 
American Philosophy
Narrativity, Modernity, and Tragedy:
How Pragmatism Educates Humanity
Sami Pihlström
University of Helsinki
sami.pihlstrom@helsinki.fi
 
ABSTRACT: I argue that the modernist notion of a human self (or subject) cannot easily be post-modernistically rejected because the need to view an individual life as a unified ‘narrative’ with a beginning and an end (death) is a condition for asking humanly important questions about its meaningfulness (or meaninglessness). Such questions are central to philosophical anthropology. However, not only modern ways of making sense of life, such as linear narration in literature, but also premodern ones such as tragedy, ought to be taken seriously in reflecting on these questions. The tradition of pragmatism has tolerated this plurality of the frameworks in terms of which we can interpret or ‘structure’ the world and our lives as parts of it. It is argued that pragmatism is potentially able to accommodate both the plurality of such interpretive frameworks—premodern, modern, postmodern—and the need to evaluate those frameworks normatively. We cannot allow any premodern source of human meaningfulness whatsoever (say, astrology) to be taken seriously. Avoiding relativism is, then, a most important challenge for the pragmatist.


روايتگري، مدرنيته و تراژدي:
پراگماتيسم چگونه انسانيت را تعليم مي‌دهد
مترجم: حسين شقاقي

چکیده: استدلال من اين است كه مفهوم مدرن خود انساني (human self) يا سوژه فاعل شناسا (subject) نمي‌تواند به سادگي و به شكل پست مدرنيستي رد شود، چرا كه از جمله شرايط طرح پرسش‌هاي از حيث انساني مهم پيرامون معناداري (يا بي معنايي) زندگي، حاجت به نگريستن به زندگي فردي به مثابه روايتي منسجم و داراي آغاز و پايان (مرگ) است. چنين پرسش‌هايي مسائل محوري انساني‌شناسي فلسفي هستند. به هر حال نه تنها شيوه‌هاي مدرن معنابخشي به زندگي مثل حكايت خطي در متون ادبي، بلكه شيوه‌هاي ماقبل مدرن مثل تراژدي نيز، بايد به طور جدي در طرح اين مسائل اخذ شوند. سنت پراگماتيستي جايز دانسته كه با اين تكثر چارچوب‌ها، جهان و زندگي مان را بر حسب هر كدام از آنها كه توانستيم. تفسير كرده و به مثابه بخشي از آن چارچوب بسازيم. نتيجه اين كه پراگماتيسم بالقوه توانايي دارد كه هم تعدد چنين چارچوب‌هاي تفسيري (يعني چارچوب‌‌هاي ماقبل مدرن، مدرن و پست مدرن) و


 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]